باب و بهاء را امام دوازدهم ميدانند ، زيرا چنانچه از اخبار مذكور واضح و روشن شد امام دوازدهم فرزند حسن عسكرى عليه السّلام و مادرش نرجس سيده اماء دختر قيصر روم ، تولدش در سال دويست و پنجاه و پنج هجرى در شب نيمه شعبان هنگام طلوع فجر بوده و او غيبت طولانى نمايد و سپس ظاهر شود و از دشمنان دين انتقام كشد و همه تحت فرمان او درآيند و زمين را از عدل و داد پر كند چنانچه از ظلم و جور پر شده باشد ، و با صراحتى كه اخبار مذكور بمطالب مزبور دارد بر چنين اشخاصى به هيچوجه تطبيق نميكند .
« ( مبحث نهم ) » در علامات ظهور حضرت صاحب الزمان عجل اللّه تعالى فرجه :
علامات ظهور حضرت مهدى عليه السّلام بر چند قسم است :
قسم اول : علامات خاصه است و آن نشانههائى است كه براى خود آن سرور است مثل اينكه شمشير او از غلاف بيرون شود و صدا زند اى ولى خدا خارج شو و دشمنان خدا را بكش و يا پرچم او بازشود و مانند اينها .
قسم دوم : علامات حتميه است كه تا ظاهر نشود حضرت مهدى ظهور ننمايد مانند خروج سفيانى و صيحه آسمانى و خسف بيداء و قتل نفس زكيه و خروج يمانى و نحو اينها .
قسم سوم : علامات غير حتميه كه وقوع آنها منوط بشرايطى است و بعضى از آنها تا اين زمان واقع شده و برخى ديگر ممكن است نزديك ظهور آن حضرت واقع شود .
و علماء ما رضوان اللّه عليهم در اين باره كتابها نوشته و علامات ظهور حضرت مهدى عليه السّلام را بتفصيل بيان نمودهاند و ما در اينجا بذكر كلامى از شيخ مفيد ( قدس سرّه ) و حديثى از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام بنابر نقل كفاية الموحدين اكتفاء مينمائيم :