10 - على بن ابراهيم مهزيار اهوازى است كه شرح تشرف او خدمت امام زمان بسيار مفصل است ، و علامه مجلسى در بحار در باب « تسمية من رآه » در صفحه 106 و 107 با شرح الفاظ حديث نقل كرده و شيخ طوسى در كتاب غيبت نيز آن را ذكر فرموده است به آنجا مراجعه شود .
11 - ابراهيم بن ادريس كه گفت مهدى را ديدم بعد از آنكه حضرت عسكرى از دنيا رحلت فرموده بود درحالىكه جوانى نزديك ببلوغ بود و دست و سر شريفش را بوسيدم ، چنانچه شيخ طوسى در كتاب غيبت و همچنين صاحب كتاب ينابيع المودة نقل كرده .
12 - ابى سوره محمد بن حسن بن عبد اللّه تميمى ميگويد : زمانى كه وارد حيره « 1 » شدم جوان خوشسيمائى را ديدم نماز ميگزارد پس او وداع نموده و من نيز وداع كردم و بيرون شده و به طرف مشرعه آمديم به من گفت : اى ابا سوره كجا ميروى ؟ گفتم : كوفه ، فرمود : با كى ميروى ؟ گفتم : با مردم ، فرمود : تأمل كن با هم ميرويم گفتم : چه كسى با ماست ؟ فرمود : كسى را نميخواهيم با ما باشد ، ميگويد : با او شب را راه رفتيم ناگاه خودمانرا در مقابر مسجد سهله ديديم ، پس به من فرمود : اينجا منزل توست اگر ميخواهى حركت كن ، سپس به من گفت ميروى نزد ابن زرارى على بن يحيى و به او ميگوئى مالى كه نزد اوست به تو بدهد و نشانى و خصوصيات آن مال را بيان فرمود ، پس به او گفتم : شما كيستيد ؟ فرمود :
محمد بن حسن ، گفتم : اگر از من قبول نكرد ، فرمود ، من دنبال تو هستم ، ميگويد :
نزد ابن زرارى آمدم و علامات مال را بيان كردم مال را به من داد و گفت : دليلى بالاتر از اين نيست ، زيرا جز خدا از اين مال و خصوصيات آن خبر نداشت .
و اين خبر را شيخ طوسى در كتاب غيبت و قطب راوندى در خرايج نقل كرده است .
و بالجمله اشخاصى كه در زمان غيبت صغرى خدمت امام زمان مشرف
هامش
( 1 ) شهريست نزديك كوفه