دينار ( 55 ) صاحب مال ( 56 ) صاحب رقعه بيضاء ( 57 ) ابو ثابت ( 58 ) و از نيشابور محمد بن شعيب بن صالح ( 59 ) و از يمن فضل بن يزيد ( 60 ) حسن پسر فضل بن يزيد ( 61 ) جعفرى ( 62 ) ابن الاعجمى ( 63 ) شمشاطى ( 64 ) و از مصر صاحب المولودين ( 65 ) صاحب مال به مكه ( 66 ) ابو رجاء ( 67 ) و از نصيبين ابو - محمد بن وجناء ( 68 ) و از اهواز حصينى .
و محدث نورى در نجم الثاقب بعد از ذكر اين خبر در حدود 236 نفر ديگر را ميشمارد كه امام زمان را ديده و بر معجزات وى واقف شدهاند و در كتاب تذكرة الطالب فيمن رأى الامام الغائب سيصد نفر را ميشمارد كه امام زمان را ديدهاند و سيد هاشم بحرانى مؤلف كتاب غاية المرام كتابى بنام تبصرة الولى فى من رأى القائم المهدى نوشته و جماعتى بسيار از كسانى كه بديدن امام زمان موفق شدهاند در آن كتاب ذكر نموده است .
( مقصد سوم ) در ذكر كسانى كه در زمان غيبت كبرى حضرت مهدى ( ع ) را ملاقات نمودهاند :
كسانى كه در زمان غيبت كبرى به زيارت جمال حضرت صاحب الزمان موفق شده بسيار و متجاوز از هزارها ميباشند و علماى ما شكر اللّه مساعيهم در اين باره كتابها نوشته و حكايات و قصص كسانى را كه خدمتش مشرف شده متذكر شدهاند و ما بذكر بعضى از آنها اكتفا ميكنيم .
1 - از كتاب خرائج قطب راوندى از جعفر بن محمد بن قولويه كه يكى از بزرگان علماء شيعه است روايت شده كه گفت در سال 337 هجرى وارد بغداد شده و عازم حج بودم و آن سال بنا بود قرامطه حجر الاسود را كه برده بودند به محل خود برگردانند و بيشتر همت من اين بود آن كسى كه حجر الاسود را نصب