چه دليل بر خلاف جدت على عليه السّلام دارى ؟ حضرت ميفرمايد : آية انفسنا » مأمون ميگويد « لو لا نسائنا » يعنى اگر نسائنا در آيه نبود استدلال به آن صحيح بود و غرضش اين ستكه مراد از انفسنا در آيه مردانند مقابل نسائنا كه مراد زنانند مثل اينكه گفته شود ما و زنها مىآئيم .
حضرت در جواب او فرمود : « لو لا ابنائنا » يعنى اگر ابنائنا در آيه نبود اين اشكال وارد بود چه آنكه هرگاه مراد از انفسنا مردها بودند پسران نيز در آنها داخل بوده و احتياجى بذكر نداشت ولى چون ابنائنا ذكر شده معلوم مىشود مراد از انفسنا مردها نيستند بلكه مراد كسانى هستند كه بمنزله جان و نفس پيغمبر ( ص ) باشند .
آيه پنجم -
« إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ »
« 1 » ( همانا تو بيمكننده از عذاب الهى هستى و براى هر گروهى راهنمائى هست ) « 2 »
اما شأن نزول آيه : اخبار مستفيضه از طريق خاصه و عامه وارد شده كه آيه مزبور در شأن على عليه السّلام نازل شده .
چنانچه حاكم ابو القاسم در شواهد التنزيل از ابى برده اسلمى روايت كرده كه روزى حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله آب وضوء طلبيد و چون از وضوء فارغ شد دست على را گرفت و بر سينه خود چسبانيد و فرمود
« إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ »
پس دست بر سينه على گذارد و فرمود
« وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ »
.
و حافظ ابو نعيم در كتاب ما نزل من القرآن فى على به چندين سند از ابن عباس روايت كرده كه چون آيه مزبور نازل شد حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله دست بر دوش على عليه السّلام گذارد و فرمود : « توئى هادى و به تو هدايت يافتگان هدايت مىيابند » .
هامش
( 1 ) سوره رعد آيه 8
( 2 ) در تركيب و معنى آيه بين شيعه و برخى از مفسرين عامه اختلافى بود كه تحقيق آن را در مبحث دوم از امامت عامه بيان نموديم مراجعه شود .