چهارم - منع كردن متعه نساء و متعه حج چنانچه عامه و خاصه بطرق متواتره روايت كردهاند كه عمر بالاى منبر گفت « متعتان كانتا على عهد رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله انا احرمهما و اعاقب عليهما متعة النساء و متعة الحج » ( دو متعه در زمان رسول خدا صلى اللّه عليه و آله بود ، من آنها را حرام ميكنم و بر آنها عقاب مينمايم يكى متعه نساء و ديگر متعه حج .
پنجم - منع اجراء حد بر مغيرة بن شعبه با اينكه زناى او مسلم شده بود ولى سه نفر از شهود كه شهادت بزناى او دادند چهارمى كه ميخواست شهادت بدهد عمر گفت مردى را مىبينم كه هرگز مردى از مهاجران را خدا بر زبان او خوار نخواهد گردانيد و با صداى بلند و تهديدآميز از او سؤال كرد ، او مضطرب شده بنحو ديگر شهادت داد و به اين حيله منع حد از مغيرة بن شعبه نمود براى اينكه دوست او بود و اين قصه از تاريخ ابو الفرج اصفهانى و ساير تواريخ و كتب عامه نقل شده است .
ششم - بدعتهائى كه از او ظاهر شد مانند نماز تراويح كه دستور داد شبهاى ماه مبارك نوافل بسيارى به جماعت بگزارند و انداختن ذكر « حى على خير العمل » را از اذان و زياد كردن « الصلاة خير من النوم را باذان صبح و دست بسته نماز خواندن و بر اهل سواد ماليات بستن و عرب را بر عجم ترجيح دادن و طلاق متوالى بدون رجوع را سه طلاق حساب نمودن و غير اينها كه در كتب عامه و خاصه مسطور است
هفتم - بيت المال و غنايم كه در زمان رسول خدا و ابى بكر بين مسلمانان به نسبت مساوى تقسيم ميشد بر هم زد و حق زنان پيغمبر را زياد كرده براى عايشه سالى دوازده هزار درهم و براى زنان ديگر پيغمبر صلى اللّه عليه و آله و سلّم سالى ده هزار درهم قرار داد ( با اينكه خمسى كه خداوند براى حضرت زهراء و ذوى القربى
كلم الطيب در تقرير عقايد اسلام ( فارسى ) — صفحة كلم الطيب 432
مساهمون: سيد عبد الحسين طيب
صكلم الطيب ٤٣٢