به او ميداد ، چنانچه در احقاق الحق ذكر شده .
و پيغمبر صلى اللّه عليه و آله و سلّم نيز قبل از ازدواج خديجه خود داراى مال بوده حتى در موقع گرانى كه در مكه پيش آمد على عليه السّلام را از عمّ بزرگوارش گرفته و او را كفالت نمود و بعد از تزويج خديجه نيز وى تمام مالش را به آن حضرت بخشيد بنابراين محتاج بكمك ابى بكر نبود .
اما اظهار اسلامش در به دو اسلام نيز از روى حقيقت و واقعيت نبوده بلكه از روى طمع جاه و رياست بود بواسطه آنكه از كهنه و رهبانان شنيده بود شخصى در مكه اظهار دعوت مىكند مالك روى زمين خواهد شد و او براى اينكه از اين نمد كلاهى نصيب او گردد در همان اوان دعوت پيغمبر صلى اللّه عليه و آله اظهار اسلام نمود .
چنانچه در آن خبرى كه از حضرت بقيّة اللّه عليه السّلام وارد شده به اين معنى تصريح گرديده و اين حديث ان شاء اللّه در شرح كسانى كه خدمت آن حضرت مشرف شدهاند بيايد علاوه بر اينكه او اول كسى نبوده كه به پيغمبر ايمان آورده بلكه باتفاق شيعه و سنى على عليه السلام نخستين كسى بوده كه به پيغمبر ايمان آورده است « 1 » .
اما دعوت رفقايش باسلام اگر صحت داشته باشد جمعآورى دوستان و همدستان خود براى رسيدن به مقصود اصليش بوده است .
و مانع شدن از اذيت قريش نسبت به پيغمبر صلى اللّه عليه و آله اگر راست باشد دليل
هامش
( 1 ) اگر گفته شود درست است على اول كسى بود كه به پيغمبر ايمان آورد ولى او در آن هنگام طفل و نابالغ بود و اول كسى كه از مردان مكلف ايمان آورد ابى بكر بود .
جواب گوئيم اولا على سيزدهساله بود و چگونه با آن رشد علوى بالغ نبوده و ثانيا اگر بالغ نبود چرا پيغمبر او را دعوت نمود و ايمان او را قبول كرد بلكه در مجمع قريش فرمود هر كه مرا اول اجابت كند وصى من است و على اجابت نمود چنانچه در ذيل آيه« وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ »مذكور است و قريش بابى طالب طعن زدند كه پسر تو را بر تو والى و امير كرد .