است كه حقتعالى در قرآن فرموده :
« كَمَثَلِ الشَّيْطانِ إِذْ قالَ لِلْإِنْسانِ اكْفُرْ فَلَمَّا كَفَرَ قالَ إِنِّي بَرِيءٌ مِنْكَ إِنِّي أَخافُ اللَّهَ رَبَّ الْعالَمِينَ فَكانَ عاقِبَتَهُما أَنَّهُما فِي النَّارِ خالِدَيْنِ فِيها وَ ذلِكَ جَزاءُ الظَّالِمِينَ »
« 1 » ( مثل او چون شيطان است در وقتى كه به انسان گفت كافر شو پس چون كافر شد گفت من از تو بيزارم پس عاقبت هر دو آن خواهد بود كه هميشه در جهنم باشند و اين جزاى ستمكاران است .
پس از آن سلمان برخاست و نخست به فارسى گفت : كرديد و نكرديد و ندانيد چه كرديد سپس گفت : اى ابا بكر هرگاه از تو بپرسند چيزى را كه ندانى از كه سؤال ميكنى و هرگاه امر مشكلى بر تو روى دهد بكه پناه ميبرى و چه عذر دارى در اينكه مقدم شدى بر كسى كه از تو داناتر و قرابتش برسول خدا از تو بيشتر و بتأويل كتاب خدا و سنت پيغمبر صلى اللّه عليه و آله از تو عالمتر است و كسى كه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله او را در حيات خود مقدم داشت و هنگام وفاتش سفارش او را نمود ، پس گفته او را پشت سر انداختيد و سفارش او را فراموش و وعده او را خلف و عهد او را شكستيد تا آخر كلامش » .
پس از آن ابا ذر برخاست و گفت : اى گروه قريش كار زشتى كرديد و قرابت پيغمبر را رها نموديد و بواسطه اين كار شما جماعتى از عرب مرتد خواهند شد و در دين اسلام شك خواهند نمود و اگر امر خلافت را در اهل بيت پيغمبر خود ميگذاشتيد اختلاف در ميان شما بهم نميرسيد اكنون كه چنين نموديد هر كه زورى بهم رساند خلافت را متصرف گردد و خونهاى بسيار در طلب خلافت ريخته خواهد شد .
شما و همه بزرگان و نيكان شما ميدانند كه پيغمبر اكرم صلى اللّه عليه و آله فرمود :
امر خلافت بعد از من با على است و بعد از على عليه السّلام با دو فرزندم حسن و حسين ( ع ) و پس از آنها با پاكان از ذريه من ، پس گفته پيغمبر را رها نموده و آخرت باقى
هامش
( 1 ) سوره حشر آيه 16 و 17