ميدانيد كه به قرارداد خدا و رسول على ولى شماست و ميدانيد كه رسول خدا ميان او و شما در مواطن بسيار فرق گذارد ، چنانچه همه درهاى شما را به طرف مسجد مسدود كرد و در خانه على را بازگذارد و دختر عزيز خود را به او تزويج نمود با اينكه بسيارى از شما او را خواستگارى نموديد و فرمود : من شهر علمم و على در آنست و هر كه طالب علم باشد بايد از درش وارد شود ، و همه شما در امور دين به او محتاجيد و او در هيچ امرى بشما محتاج نيست ، پس با اين سوابق كه در اوست در هيچيك از شما نيست چرا از او روى گردانيديد و حق او را تغيير داديد
« بِئْسَ لِلظَّالِمِينَ بَدَلًا »
به او دهيد آنچه را خدا براى او قرار داده و از او رو بر نگردانيد و به عقب نرويد كه نتيجهء جز خسران و زيان نخواهيد داشت » .
پس از آن ابىّ بن كعب برخاست و گفت : اى ابا بكر انكار مكن حقيرا كه خدا براى غير تو قرار داده و اول كسى مباش كه نافرمانى پيغمبر را در باره وصى و برگزيده او نموده باشد و مانع امر او مشو و حق را به اهلش برگردان تا سالم شوى » تا اينكه گفت : « عنقريب رو بپروردگار خواهى رفت و از اين جنايتى كه نمودهاى از تو سؤال خواهد نمود
« وَ ما رَبُّكَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِيدِ »
« 1 »
پس خزيمة بن ثابت ذو الشهادتين برخاست و گفت : « اى مردم آيا نميدانيد كه پيغمبر صلى اللّه عليه و آله شهادت مرا به تنهائى قبول فرمود گفتند بلى گفت : « پس من شهادت مىدهم كه شنيدم از رسول خدا فرمود اهل بيت من حق را از باطل جدا مىكنند و آنها امامانند و ديگران بايد پيروى از آنان نمايند آنچه را ميدانستيم گفتيم :
« ما عَلَى الرَّسُولِ إِلَّا الْبَلاغُ »
« 2 » پس از آن ابو الهيثم التيهان برخاست و گفت : « من شهادت مىدهم كه پيغمبر اكرم در روز غدير خم على را برپا داشت انصار گفتند على را برپا نداشت مگر براى خلافت و بعضى گفتند برپا نداشت مگر براى اينكه مردم بدانند على مولاى هر كسى است كه پيغمبر مولاى
هامش
( 1 ) سوره فصلت آيه 64 .
( 2 ) سوره مائده آيه 99 .