حِكْمَةٍ ثُمَّ جاءَكُمْ رَسُولٌ مُصَدِّقٌ لِما مَعَكُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرُنَّهُ قالَ أَ أَقْرَرْتُمْ وَ أَخَذْتُمْ عَلى ذلِكُمْ إِصْرِي قالُوا أَقْرَرْنا قالَ فَاشْهَدُوا وَ أَنَا مَعَكُمْ مِنَ - الشَّاهِدِينَ »
« 1 » ( و ياد كن وقتى كه خداوند فرا گرفت عهد و پيمان پيغمبران را هرآينه آنچه از كتاب و حكمت بشما دادم پس از آن پيغمبرى بيايد و آنچه با شماست تصديق كند شما به او ايمان آوريد و او را يارى كنيد ، حقتعالى پيغمبران را گفت آيا اقرار كرديد و عهد من از امتان خود گرفتيد گفتند اقرار كرديم حقتعالى گفت پس گواهى دهيد و من با شماها از جمله گواهانم ) .
كه اين آيه صراحت دارد بر اينكه خداوند عهد و ميثاق از جميع انبياء گرفت كه بنبوت پيغمبر اسلام صلى اللّه عليه و آله اقرار كنند و او را يارى نمايند يا ببشارت دادن امتشان را بوجود مبارك او و يا برجعت آنها در زمان رجعت و يارى كردن دين او چنانچه مفاد كثيرى از اخبار است و در باب رجعت بيايد :
ان شاء اللّه تعالى .
و هرگاه فضيلتى براى پيغمبر اسلام صلى اللّه عليه و آله بر ساير انبياء نبود اين كار قبيحى بود زيرا ترجيح بلا مرجح لازم مىآيد و ترجيح بلا مرجح عقلا قبيح است .
سوم - آيه كريمه
« وَ إِذْ أَخَذْنا مِنَ النَّبِيِّينَ مِيثاقَهُمْ وَ مِنْكَ وَ مِنْ نُوحٍ وَ إِبْراهِيمَ وَ مُوسى وَ عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَ أَخَذْنا مِنْهُمْ مِيثاقاً غَلِيظاً »
« 2 » ( و ياد كن چون گرفتيم از جميع پيغمبران عهد و پيمانشان را و از تو و نوح و ابراهيم و موسى و عيسى و از ايشان پيمان محكمى گرفتيم ) كه در اين آيه خداوند پيغمبر اكرم صلى اللّه عليه و آله را مقدم بر انبياء ذكر فرموده با اينكه زمانش متأخر بوده است .
چهارم - آياتيست كه بر توسعه دين آن حضرت بر كافه جن و انس بلكه بر
هامش
( 1 ) سوره آل عمران آيه 57
( 2 ) سوره احزاب آيه 7