بنابراين ، پيغمبر اكرم صلى اللّه عليه و آله و سلّم قرآن را كه در نهايت فصاحت و بلاغت و اسلوب كلام و از نوع همان فنى بود كه در وى مهارت داشتند معجزه خود قرار داده و در مقام تحدى و معارضه با آنها بر آمده در ابتداء طلب معارضه به مثل فرمود :
( قُلْ لَئِنِ اجْتَمَعَتِ الْإِنْسُ وَ الْجِنُّ عَلى أَنْ يَأْتُوا بِمِثْلِ هذَا الْقُرْآنِ لا يَأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَ لَوْ كانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيراً )
« 1 » و بعد در مقام مساعدت با آنها طلب آوردن ده سوره مثل آن را فرمود هر چند دروغى و خلاف واقع بوده و تنها در آن مراعات نظم و اسلوب قرآن شده باشد
( أَمْ يَقُولُونَ افْتَراهُ قُلْ فَأْتُوا بِعَشْرِ سُوَرٍ مِثْلِهِ مُفْتَرَياتٍ )
« 2 » و پس از آن طلب آوردن يك سوره مانند قرآن ( و لو مثل سوره توحيد و كوثر ) را فرمود
( وَ إِنْ كُنْتُمْ فِي رَيْبٍ مِمَّا نَزَّلْنا عَلى عَبْدِنا فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِنْ مِثْلِهِ وَ ادْعُوا شُهَداءَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ فَإِنْ لَمْ تَفْعَلُوا وَ لَنْ تَفْعَلُوا فَاتَّقُوا النَّارَ الَّتِي وَقُودُهَا النَّاسُ وَ الْحِجارَةُ أُعِدَّتْ لِلْكافِرِينَ )
« 3 »
هامش
( 1 ) آيه 91 سوره بنى اسرائيل - يعنى - بگو اگر آدميان و جنيان جمع شوند براى اينكه مانند اين قرآن را بياورند نتوانند مثل آن را بياورند ، اگر چه برخى از آنها پشتيبان بعضى ديگر باشند .
( 2 ) بلكه ميگويند : محمد ( ص ) اين كلمات را خود بهم ميبافد و نسبت آن را بوحى ميدهد ، بگو شما هم ده سوره مثل آن بهم ببافيد و بياوريد ، سوره هود آيه 17 .
( 3 ) سوره بقره آيه 21 و 22 - يعنى - هرگاه در آنچه به بنده خود فرستاديم در شك و ترديد ميباشيد سوره چون آن بياوريد و تمام شهداء و سران خود را دعوت كنيد اگر راست ميگوئيد ، و اگر بجا نياوريد و هرگز نخواهيد آورد از آتشى كه خداوند براى كافران مهيا كرده است بپرهيزيد .
نكته قابل توجه اين ستكه در اين آيه و آيه اول بطور قطع خبر داده است كه مثل آن را نخواهيد آورد و اين سخن محال است بجز از خداوند از ديگرى صادر شود و يك نفر عرب ياراى تكلم به آن را ندارد .