باغ ميخراميد و آدم و حوا خود را از حضور خداوند در ميان درختان باغ پنهان كردند و خداوند آدم را ندا داد كه كجائى آدم گفت : چون آواز ترا شنيدم ترسان گشتم زيرا عريانم ، پس خود را پنهان كردم و خداوند گفت : كه ترا آگاهيد كه عريانى ؟ آيا از آن درخت كه ترا قدغن كردم خوردى ؟ آدم گفت : اين زن كه او را قرين من ساختى به من داد پس خداوند بزن گفت : چرا اين كار كردى گفت : مار مرا اغوا كرد پس خداوند ما را مورد غضب خود قرار داد « مار كنايه از شيطان است » .
سپس كروبيان را گفت : همانا انسان مثل يكى از ما شده و عارف نيك و بد گرديده و مبادا دست خود را دراز كند و از درخت حيات هم بخورد و تا ابد زنده بماند ، پس آدم را از باغ عدن بيرون كرد و كروبيان را مسكن داد « و شمشير آتشبارى كه بهر سو گردش ميكرد در طريق درخت حيات قرار داد تا آن را محافظت نمايد » .
اين خلاصه قصه آدم و حوا ، اكنون توجه كنيد چه مطالب خلاف عقل و كفرياتى در اين حكايت ذكر شده است :
اولا نسبت كذب به خدا داده ( زيرا ميگويد : خدا بآدم گفت : اگر از آن درخت بخوريد ميميريد و مار گفت عارف نيك و بد ميشويد و وقتى خوردند نمردند بلكه عارف نيك و بد شدند پس كلام خدا دروغ و سخن مار راست در آمد ) .
ثانيا - نسبت جهل به حق تعالى داده ( زيرا ميگويد : آدم و حوا از خدا پنهان شدند و خدا فهميد از درخت معرفت نيك و بد خوردهاند ) .
ثالثا - خدا را جسم دانسته ( براى اينكه ميگويد : هنگام وزيدن نسيم بهار در باغ ميخراميد و گردش ميكرد ) .
رابعا - خداوند را عاجز شمرده ( چه آنكه ميگويد خداوند بملائكه گفت مبادا از درخت حيات بخورند ديگر نميرند و لذا شمشير آتشبارى در طريق آن
كلم الطيب در تقرير عقايد اسلام ( فارسى ) — صفحة كلم الطيب 221
مساهمون: سيد عبد الحسين طيب
صكلم الطيب ٢٢١