سخن گفتى ، بلكه بطىء الكلام و كند زبانم خداوند گفت : كيست كه زبان به انسان داد و گنگ و كر و نابينا را كه آفريد آيا نه من كه يهوه هستم ، پس الان برو و من با زبانت خواهم بود و هر چه بايد بگوئى تو را خواهم آموخت گفت استدعا دارم اى خداوند كه بفرستى بدست هر كه ميفرستى آنگاه خشم خداوند بر موسى مشتعل شد » .
اين كلمات دلالت دارد بر اينكه موسى با وجود معجزات و وعدههائى كه خدا به او داده مطمئن نشده و از قبول نبوت استنكاف ميورزيده است .
و در همين سفر باب پنجم آيه 22 و 23 ميگويد : « آنگاه موسى نزد خداوند برگشته گفت : خداوند چرا بدين قوم بد كردى و براى چه مرا فرستادى زيرا از وقتى كه نزد فرعون آمدم تا بنام تو سخن گويم بدين قوم بدى كرده است و قوم خود را هرگز خلاصى ندادى » .
و در سفر اعداد باب يازدهم آيه 11 ميگويد « موسى به خداوند گفت : چرا ببنده خود بدى نمودى و چرا در نظر تو التفات نيافتم كه بار جمع اين قوم را بر من نهادى » تا آيه 16 كه همه صريحست در اينكه موسى نسبت ظلم و بدكردارى به خدا داده است .
و در همين سفر باب بيستم آيه 12 ميگويد : « و خداوند بموسى و هارون گفت چونكه مرا تصديق ننموديد تا مرا در نظر بنى اسرائيل تقديس نمائيد ، لذا شما اين جماعت را بزمينى كه بايشان دادهام داخل نخواهيد ساخت » كه دلالت دارد موسى و هارون ايمان به خدا نداشتهاند .
و در همين سفر و همين باب آيه 23 و 24 ميگويد : « و خداوند موسى و هارون را در كوه هور نزد سر حد زمين ادوم خطاب كرده گفت هارون بقوم خود خواهد پيوست ، زيرا چونكه شما نزد آب مريبا از قول من عصيان ورزيديد » .
و در همين سفر باب بيست و هفتم آيه 24 ميگويد : « زيرا در بيابان صين
كلم الطيب در تقرير عقايد اسلام ( فارسى ) — صفحة كلم الطيب 224
مساهمون: سيد عبد الحسين طيب
صكلم الطيب ٢٢٤