قلوب مردم است پاك و منزه باشد ، تا دلهاى مردمان باستماع حكم و مواعظ آنان راغب و بنواهى و اوامرشان تمكين شوند و زير بار دستورات آنها بروند ، و حجت از هر جهت بر آنها تمام شود .
علاوه بر اينكه بعضى از اين امور مقتضيات شومى دارد كه منافى با مقام شامخ نبوت است ( مانند اينكه مولدش پاك نباشد ) از اين جهت پيغمبر بايد از جميع آنها منزّه و مبرا باشد .
اما آنچه مفسرين عامه در ابتلائات حضرت ايوب عليه السّلام نوشتهاند باينكه آن حضرت مبتلاى بجذام شد و بدنش كرم افتاد و متعفن گرديد كذب محض و خلاف برهان عقل و اصول مسلمه مذهب شيعه است و از ائمه اطهار عليهم السّلام اخبار بر رد و تكذيب آن وارد شده ، چنانچه ابن بابويه ( ره ) در خصال از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه آن حضرت فرمود : بدرستى كه ايوب با آن بلاهاى عظيمى كه به آنها مبتلا بود هيچگاه بوى بدى بهم نرسانيد ، و قباحتى در صورتش پيدا نشد و چرك و خونى از او بيرون نيامد و چنان نشد كه كسى او را ببيند و از او نفرت نمايد ، يا كسى او را مشاهده كند و از او بوحشت بيفتد و كرمى در بدنش هم نيفتاد تا آخر حديث .
ضمنا ناگفته نماند كه در كمالات بدنى شرط نيست كه اكمل از ديگران باشد ، بلكه همينقدر كه نواقص خلقتى و امراض مسريه و عيوبى كه موجب تنفر مردم است نداشته باشد كافى است ، زيرا كه عمده در شئونات آنها كمالات نفسانى است .
دليل بر شرط ششم چيست ؟ اين شرط را نيز بسه طريق ميتوان تقرير نمود :
اول - هرگاه علوم و كمالات انبياء كسبى و تحصيلى باشد بخطا و اشتباه مقرون خواهد بود ( چنانچه اين مطلب در علوم تحصيلى مشاهد است ) و غرض مطلوب از بعثت آنان كه در مسأله لزوم تكليف و ارسال رسل بتفصيل بيان نموديم
كلم الطيب در تقرير عقايد اسلام ( فارسى ) — صفحة كلم الطيب 196
مساهمون: سيد عبد الحسين طيب
صكلم الطيب ١٩٦