بايد بلغات آنها آشنا بوده تا توانائى بر رفع احتياج جميع افراد امت را داشته باشد .
و چنانچه در محل خود ثابت خواهيم كرد كه پيغمبر اسلام صلى اللّه عليه و آله و سلّم بر كافه جن و انس مبعوث شده است ، لذا بايد بجميع لغات افراد بشر و لسان طائفه جن نيز دانا و بر رفع حوائج آنها توانا باشد و الا غرض مطلوب از بعثت وى حاصل نگردد .
دليل بر شرط چهارم چيست ؟ اين شرط را بسه دليل ميتوان اثبات نمود :
اول اينكه چون پيغمبر صلى اللّه عليه و آله و سلّم مربى و معلم افراد امت است و اخلاق و رفتار او بايد سرمشق ديگران باشد ، لذا بايد متصف بجميع صفات كمال و منزّه از جميع اخلاق رذيله باشد ، چه اگر فاقد صفتى از صفات نيك يا متخلق بيكى از صفات رذيله باشد ، تأسى و اقتداء بوى درست نباشد ، در صورتى كه بر امت لازم است كه باخلاق و رفتار پيغمبر تأسى نمايد ، لذا نقض غرض لازم آيد .
و همچنين بايد در جميع صفات و كمالات نفسانى اكمل افراد امت باشد ، زيرا اگر در افراد امت فردى پيدا شود كه در يكى از كمالات نفسانى برتر و بالاتر از پيغمبر يا مساوى با او باشد ترجيح مرجوح بر راجح يا ترجيح بلا مرجح « 1 » لازم آيد و اين هر دو قبيح ، و محال است از خدا صادر شود .
دوم - اينكه هرگاه پيغمبر متصف باخلاق رذيله باشد موجب نفرت مردم و عدم رغبت آنان در فرمانبردارى او خواهد بود ، لذا حجت بر آنان تمام نباشد
هامش
( 1 ) يعنى لازم آيد خداوند شخصى را كه پائينتر است بر شخصى كه افضل و بالاتر است ترجيح و برترى دهد و يا شخصى را كه از حيث اخلاق مساوى با ديگرى باشد بدون وجه مزيت و رجحانى بر او ترجيح دهد و اين هر دو خلاف عدل و حكمت ، و محال است از خداوند صادر شود .