عذاب است ، چنانچه در آيه ديگر ميفرمايد :
إِنَّ الْمُجْرِمِينَ فِي ضَلالٍ وَ سُعُرٍ
« 1 » ( بدرستى كه مجرمين و گناهكاران در عذاب و آتش دوزخاند ) و يا بمعنى سرگردانى در امور دنيوى است كه خود نوعى عذاب براى ستمكاران مىباشد .
قسمت ديگر راجع بغرق شدن فرزندش و سؤال نوح ( ع ) است كه خداوند در قرآن مجيد ميفرمايد :
وَ نادى نُوحٌ رَبَّهُ فَقالَ رَبِّ إِنَّ ابْنِي مِنْ أَهْلِي وَ إِنَّ وَعْدَكَ الْحَقُّ وَ أَنْتَ أَحْكَمُ الْحاكِمِينَ ، قالَ يا نُوحُ إِنَّهُ لَيْسَ مِنْ أَهْلِكَ إِنَّهُ عَمَلٌ غَيْرُ صالِحٍ فَلا تَسْئَلْنِ ما لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ إِنِّي أَعِظُكَ أَنْ تَكُونَ مِنَ الْجاهِلِينَ
« 2 »
يعنى ( و نوح پروردگار خود را بخواند و گفت پروردگارا پسر من از اهل من بود و وعده تو راست است « كه فرمودى اهل ترا نجات مىدهم » و تو بهترين حكمكنندگانى خداوند فرمود : پسر تو از اهل تو نبود بدرستى كه او داراى عمل ناشايسته بود پس مخواه از من چيزى را كه نسبت به آن ترا دانشى نيست ترا پند مىدهم كه از جاهلان نباشى ) .
كه توهم شده حضرت نوح عليه السّلام نسبت بغرق شدن فرزندش اعتراض نموده است .
جواب اينست كه گفتار نوح عليه السّلام جنبه اعتراض نداشته ، بلكه سؤال از حكمت غرق شدن فرزندش بوده ، زيرا خداوند بوى وعده داده بود كه اهل او را از طوفان نجات دهد و نوح گمان كرده بود كه فرزندش از جمله اهل اوست كه خداوند وعده نجات آنها را داده از اين جهت سؤال از علت غرق شدن او مينمايد .
خداوند در جواب او ميفرمايد . اين فرزند تو از اهل تو كه وعده نجات آنها را دادهام نيست ، زيرا وعده نجات اختصاص بمؤمنين از اهل تو داشته
هامش
( 1 ) سوره قمر آيه 47
( 2 ) سوره هود آيه 47 و 48