و داخل بهشت خواهد كرد و شيخ مفيد گفته است اعراف كوهى است در ميان بهشت و جهنم و بعضى گفتهاند حصارى است در ميان اينها و مجمل سخن در اين باب آنست كه مكانى است نه از بهشت و نه از جهنم و احاديث در اين باب وارد شده است و چون روز قيامت شود در اعراف خواهند بود رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و حضرت امير عليه السّلام و امامان از ذريهء او و ايشانند آنها كه خدا فرموده
وَ عَلَى الْأَعْرافِ رِجالٌ
و حقتعالى بايشان مىشناساند اصحاب بهشت و اصحاب جهنم را بعلامتى چند كه در سيماى ايشان ظاهر ميگرداند چنان كه فرموده است
يَعْرِفُونَ كُلًّا بِسِيماهُمْ
يعنى در قيامت شناخته مىشوند مجرمان و كافران بسيماى ايشان و فرموده است
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ
پس خبر داده است كه در ميان خلق او طايفهاى هستند كه توسم ميكنند خلق را و علامات ايشان را ملاحظه مينمايند و بسيماى آنها ايشان را مىشناسند و حضرت امير عليه السّلام فرمود منم صاحب عصا و ميسم مراد علم آن حضرت است نسبت باحوال مردم بفراست و از حضرت باقر عليه السّلام منقول است كه مائيم متوسمين كه خدا فرموده است و در احاديث وارد شده كه حقتعالى ساكن ميگرداند در اعراف طايفهاى از خلق را كه مستحق نشدهاند باعمال حسنهء خود ثوابى را و مستحق خلود در جهنم نيز نشدهاند ايشانند مرجون لامر اللّه كه خدا فرموده از براى ايشان شفاعت مىباشد و پيوسته در اعراف هستند تا رخصت دهند ايشان را كه داخل بهشت شوند بشفاعت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و حضرت امير عليه السّلام و ائمه و بعضى
گفتهاند كه اعراف مسكن طايفهء چند نيز هست كه در زمين مكلف نبودهاند كه باعمال خود مستحق بهشت يا جهنم گردند پس خدا ايشان را در اين مكان ساكن ميگرداند و عوض ميدهد ايشان را بر المها كه در دنيا بر ايشان رسيده است بنعمتى چند كه پستتر است از منازل اهل ثواب كه باعمال خود مستحق شدهاند و در بهشت به آنها ميرسند و به اينها كه ذكر كرديم عقل ابا ندارد و اخبار در اين باب وارد شده است و حقتعالى حقيقت حال را بهتر ميداند و آنچه متيقن است آنست كه اعراف مكانى است ميان بهشت و جهنم و مىايستند در آنجا حجتهاى خدا بر خلق كه مذكور شدند و در قيامت جماعتى از مرجون لامر اللّه در آنجا خواهند بود و بعد از آن خدا بهتر ميداند كه حال ايشان چگونه خواهد بود تا اينجا كلام شيخ مفيد بود و شيخ طبرسى روايت كرده است از حضرت صادق عليه السّلام كه اعراف تلى چند است ميان جنت و نار و در آنجا بازمىدارند هر پيغمبرى و هر خليفهء پيغمبرى را با گناهكاران اهل زمان خود هم چنانچه مىايستد سر كردهء لشكر با ضعيفان لشكر خود كه ايشان را محافظت نمايد