باب [ وصل ] ولات باب [ پيوستن ] ولات
أبو عبيد ولات حين واصله ال * إمام والكلّ فيه أعظم النّكرا
گفت أبو عبيد ولات حين « 1 » را پيونديده است امام يعنى مصحف عثمان وهمهء قرّاء در اين بزرگ گردانيدند انكار را .
باب هاء التّأنيث الّتى كتبت تاء بابت هاء تأنيث آنكه نوشته شد تاى دراز
ودونك الهاء للتّأنيث قد رسمت * تاء لتقضى من أنفاسها الوطرا
وبگير هاء را كه براي تأنيث است به درستى نوشته شد [ تاء ] تا كفايت كنى از نفسهاى أو حاجت را .
فابدأ مضافاتها لظاهر « 2 » ترعا * وثنّ مفردات سلسلا خضرا
پس آغاز كن أضافت كرده شدههاى أو را به اسم ظاهر از روى أنواع وأبواب . ودوّم گردان در مفردها يعنى آنكه مضاف نباشد همچو بقيّت اللّه « 3 » به گلو خوش رونده سبز را .
باب المضافات إلى الأسماء الظّاهرة والمفردات باب هاهاى تأنيث أضافت كرده شده به سوى أسماء ظاهره وهاهاى تأنيث مفرد
في هود والرّوم والأعراف والبقرة * ومريم رحمت وزخرف سبرا
در هود رحمت اللّه وبركاته « 4 » ودر روم آثار رحمت اللّه « 5 » وأعراف إنّ رحمت
هامش
( 1 ) . ص / 3 .
( 2 ) . س : بظاهر .
( 3 ) . هود / 86 .
( 4 ) . هود / 73 .
( 5 ) . روم / 50 .