وبگير از مفردى واز أضافت آنچه در جمع أو اختلاف كردند ونيست پراكنده وافتنده .
في يوسف آيت معا غيابت قل * في العنكبوت عليه آيت أثرا
در يوسف آيت للسّائلين « 1 » با هم غيابت « 2 » بگوى در عنكبوت عليه آيات « 3 » پيروى كرده شد .
جمالت بيّنات فاطر ثمرت * في الغرفت اللّات هيهات العذاب صرا
جمالت « 4 » ، بيّنت « 5 » از آن سورهء فاطر ، ثمرت من أكمامها « 6 » ، في الغرفت « 7 » ، أفرأيتم اللّات « 8 » ، هيهات « 9 » آبهاى شيرين ايستاده .
في غافر كلمت الخلف فيه وفي الث * ثاني بيونس هاء بالعراق ترى « 10 »
در سورهء غافر كلمت ربّك « 11 » خلاف است در وى ، ودر دوّم به سورهء يونس هاء به مصحف عراق ديده مىشود .
والتّاء شام مدينىّ وأسقطه * نصيرهم وابن الأنباري فجد نظرا
وتاء است در مصحف شامي ومدنى وبينداخت تاء را در دوّم يونس - يعنى به هاء نوشته شد - نصير قرّاء وابن الأنباري . پس جوانمردى كن از روى نظر يعنى نظر كن تا بدانى .
وفيهما التّاء أولى ثمّ كلّهم * بالتّا بيونس في الأولى ذكا عطرا
ودر هردو ، تاء سزاوارتر است بعد از آن همه قرّاء به تاءاند به سورهء يونس در اوّل « 12 » بوى داد در حالىكه خوشبوى است .
هامش
( 1 ) . يوسف / 7 .
( 2 ) . يوسف / 10 و 15 .
( 3 ) . عنكبوت / 50 .
( 4 ) . مرسلات / 33 .
( 5 ) . فاطر / 40 .
( 6 ) . فصّلت / 47 .
( 7 ) . سبأ / 37 .
( 8 ) . نجم / 19 .
( 9 ) . مؤمنون / 36 .
( 10 ) . س : يرى .
( 11 ) . يونس / 96 ؛ غافر / 6 .
( 12 ) . آية 33 .