مشرق به مغرب حركت مىكنند . و ديگرى ، حركت خاصّه است كه هر يك براى خود دارند كه آن حركت از مغرب به سوى مشرق است ، مانند مورى كه بر روى سنگ آسيا به جانب چپ حركت كند و آسيا را به جانب راست حركت دهند . پس مور دو حركت مختلف مىكند : يكى به اراده كه از پيش روى خود مىكند ، و يكى به كراهت و جبر ، كه آسيا او را به پس مىگرداند . اگر حركات ايشان از نفس طبايعشان مىبود ، چرا همه ساكن نمىبودند ؟ و چرا همه از برج به برج منتقل نمىشدند ؟ زيرا كه اهمال ، يك معنى است . چگونه از آن دو حركت مختلف به اندازهء مقرّر به حساب راست به عمل مىآيد ؟ پس ظاهر مىشود كه اين دو حركت مختلف متّسق منتظم به تدبير مدبِّر و تقدير مُقدّر حكيمِ عليم است كه آنها را حركت مىدهد بر وفق ارادهء خود و انتقال مىدهد ( 1 ) بر وفق مشيت خود .