تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ميراث حديث شيعه — صفحة 107

مساهمون:

ص١٠٧

باشد و ماه عالمتاب در مَحاق انخساف و ذيول باشد ، پس نَه حركات اقبالى ايشان را در ديده بصيرت ، اعتبارى است ، و نه حالات ادبارى ايشان را چندان وقع و مقدارى ، اگر چه در عالم ( 1 ) انبساط ، همچو صبح صادق و مهرِ شارق ، خندان و شادمان مىنمايد ، امّا آناً فآناً وساعتاً فساعتاً ، تباهى اقبالشان از تلوّن احوال ترقّب شايد نمود و از تباهى انتقالشان در عروض زوال و انتقال لا يزال ، منتظر و مشاهد بايد بود تا اهل عالم از ضياء آفتاب عالمتاب توحيد و معرفت . بهره يابند و به معرفت او - جلّ شأنه - شتابند .

[ دليل بر رد قول فلاسفه و طبيعيان ]

و باز ، اين اختلافات را در جِرم قمر قرار فرمود تا باعث بر رفع قوّت شبههء فلاسفه باشد كه مىگويند : اجرام فلكيه را تطرّق تغيير به احوالشان نمىباشد و قابل خَرق و التيام نيستند . پس او ، سبحانه ، به حكمت قاهره و قدرت باهره . اين اختلافات را در قمر قرار داده و از دو درجه در او اختلاف قرار داده : يكى : محوى كه ظاهر مىشود از روى او ، دويم : مقدار ضَوء او را مختلفه فرموده در هر روز ، و آفتاب را به حالت واحده داشته ، و ماه را گاه بَدر كرده و گاه هلال ، و گاه در بوته و محاق ، و گاه در عقدهء خُسوف دو بال تا معلوم گردد از اين كه تغيير به احوالشان راه خواهد يافت و ابدى نمىتوانند بود .

[ دليل اثبات صانع و بطلان قول دهريه و طبيعيان ]

و باز ، اختلاف قرار داده در ستارگان و حركات ايشان كه بعضى از جاى خود حركت مىكنند و در حركت از يكديگر جدا نمىشوند ، و بعضى از برجى به برجى حركت مىكنند و در حركت ، از يكديگر جدا مىشوند ، و هر يكى را دو حركت مختلف مىباشد : يكى عام كه همهء كواكب به آن متحرّك‌اند و آن حركت شبانه‌روزى است كه از
هامش
( 1 ) . خ ب : حال .