آيات قران در فضايل اميرالمؤمنين ( ع )
يكى ازجنگ هاى تاريخ اسلام جنگ ( ذاتِ السَّلِاسل ) است گروه زيادى از مخالفين در منطقه ( يابس ) كه بيشتر از دوازده هزار نفر مبارز بودند با هم بيعت كردند وگفتند ، يا كشته مىشويم يا پيامبر خدا ( ص ) و على بن ابى طالب ( ع ) را از ميان بر مىداريم جبرئيل ( ع ) پيامبر ( ص ) را از توطئه آنها آگاه ساخت و گفت تو بايد نيروهايت را به تعداد چهار هزار نفر ، به سوى آنها اعزام كنى ، حضرت در بالاى منبر ، مردم را از فتنه بزرگ آگاه كرد وفرمود كه مىخواهند شبانه به مدينه حمله كنند .
چهار هزار نفر به فرماندهى ابوبكر به منطقه يابس رسيدند و آنها را نخست به اسلام دعوت كردند ، درجواب گفتند سوگند به بت هاى ( لات و عُزّى ) اگر در ميان ما و شما خويشاوندى نمى بود همه شما را مىكشتيم ما فقط با پيامبر و على بن ابيطالب ( ع ) جنگ داريم ،
و لذا با حمله و درگيرى و كشته شدن عدهاى از مسلمانان ، ابوبكر پا به فرار گذاشت و به مدينه باز گشت رسول خدا ( ص ) با مشاهده اين صحنه بسيار ناراحت شد روز بعد ، عمربن خطاب را فرستاد ، او نيز با فرار از معركه ، بازگشت ، اين موضوع