داشتند قطعاً با فرار و اسير شدن ، خود را نجات مىدادند اما هيچكس از سربازان ايرانى ، نه فرار كرده و نه اسير شده است بلكه همگى ، با پايدارى واستقامت و رشادت و شجاعت و شهامت و سخاوت و ايثار و . . . . رزميدند و جنگيدند و خود را از سرزمين چالدران به كربلاى مُعلّى وصل نمودند
آنگاه كه ياران حضرت اباعبدالله ( ع ) با هفتاد و دو نفر ، در مقابل سىهزار نيروى دشمن جنگيدند و با عزّت و شوكت شربت شهادت را در راه خشنودى خدا و امام زمانشان ( عج ) نوش جان كردند . شهيدان سرزمين چالدران هم ، هر كدام با ده نفر از سپاه دشمن جنگيدند افتخار و سربلندى را ، با مظلوميت خودشان به تمام عالم نشان دادند ، چون همه مىفهمند جنگيدن يك نفر با ده نفر مسلح وآزموده ، خيلى دليرى و شجاعت و براى بذل جان در راه حق ، سخاوتمندى ميخواهد شيعيان در هر عصر ، خصوصاً در جنگ چالدران اين واقعيت را ، بطور روشن بر جهانيان نشان دادند و با سر فرازى كامل در آغوش پر مهر امام زمانشان جان دادند .
اين حقيقت را از كربلا آموختيم چون كه امام حسين ( ع ) بر بالين همه شهيدان مىرفت و آنها را بغل مىگرفت تا اينكه در لحظه شهادت همراهشان باشد . در همه جاى عالم ، امام زمان ( عج ) بر بالين همه شهيدان رفته و به سخاوتمندى آنان در بذل و بخشش جان شيرين خود ، در راه رضا وخشنودى خدا و امام زمانشان تبريك و تهنيت مىگويد .
و حضرت اميرالمؤمنين ( ع ) فرمود : هر
تاريخ و شجره سادات چالدران ( قراعينى ) ( فارسى ) — صفحة 146
مساهمون: حميد فتاحى
ص١٤٦