وضع عمومى شعر در دورهء افشاريه و زنديه
دورهء پرآشوب بعد از انقراض صفويه و تأسيس سلطنت افشاريه كه قريب پنجاه سال طول كشيد طبعا مجالى براى رشد و نمو ادبيات نبود تا حدى كه اين دوره را بايد فقيرترين ادوار ادبيات ايران بشمار آورد و طبعا از حيث ادبيات دورهء فترتى محسوب مىشود . ظهور طوائف مختلف و تشتت و مخاصمات چندان مجال سكونت و فرصت به نادر شاه و كريمخان زند نبخشيد تا به فراغت خاطر از پى ترويج ادبيات برآيند .
با اينهمه آنچه كه مسلم است نادر شاه به شعر و شاعر اعتنائى نداشت و كريمخان هم معلوم نيست صلهء شعرى به كسى داده باشد . امّا هرچه هست روزگار كريمخان با اينگونه اشتغالات ادبى و هنرى سازگارتر بود زيرا كريمخان فتنه و آشوبى را كه پس از كشته شدن نادر در ايران بر پا شده و هر گوشه كشور بدست چيرهدستى افتاده بود فرونشانيد و وسائل آسايش نسبى براى مردم فراهم آورد .