و اينكه حضرتش فرمود : « من حلالى را حرام و حرامى را حلال نمىكنم » به اين معنا است كه دختر ابوجهل بر تو حلال است ، اگر فاطمه در نزد تو نبود ؛ ولى جمع كردن ميان آن دو كه به اذيّت فاطمه بينجامد ، مستلزم آزار و اذيّت پيامبر صلّى اللَّه عليه وآله است ، و جايز نيست .
برخى ديگر از علما اين گونه پنداشتهاند :
سياق كلام ، اشعار دارد كه اين امر براى على مباح بوده ، ولى پيامبر صلّى اللَّه عليه وآله او را به جهت رعايت خاطر فاطمه منع كرد و او نيز به جهت فرمانبردارى از امر پيامبر ، پذيرفت .
ابن حجر پس از نقل سخنان علما مىنويسد :
به نظر مىرسد كه بعيد نيست اين امر از خصايص پيامبر صلّى اللَّه عليه وآله شمرده شود كه دامادهاى او با وجود دخترانش ، نبايد ازدواج كنند . و احتمال دارد اين حكم اختصاص به فاطمه داشته باشد « 1 » .
ملاحظه مىفرماييد كه در اين مدارك ، اضطراب و آشفتگى سخنان اينان آشكار است و تكلّفى كه در هر يك از اين وجوه به كار رفته است بر كسى پوشيده نيست . و اگر بخواهيم تناقضات ديگر آنها را بيان كنيم ، اين بحث به درازا خواهد انجاميد .
هامش
( 1 ) فتح البارى : 9 / 410 و 411 .