بود . گويا زمانى كه اين مطلب به گوش فاطمه رسيده و او به پيامبر شكايت كرده است ، پس از آن بوده است كه على عليه السلام پيامبر صلّى اللَّه عليه وآله را آگاه كرده بود ، و ايشان على عليه السلام را از خواستگارى نهى كرده ، و او را بر اين كارش سرزنش كرده بود .
در روايت زُهْرى اين عبارت افزوده شده است كه پيامبر خدا صلّى اللَّه عليه وآله فرمود :
« من حلالى را حرام و حرامى را حلال نمىكنم ؛ ولى - به خدا سوگند ! - هيچ گاه دختر رسول خدا و دختر دشمن خدا نزد مردى جمع نمىشوند » .
در روايت مُسلم آمده است : « هيچ گاه در يك مكان جمع نمىشوند » .
در روايت شعيب نيز آمده است : « هرگز نزد يك مرد جمع نمىشوند » .
ابن التين در اين مورد مىگويد :
صحيحترين چيزى كه مىتوان اين داستان را بر آن حمل كرد ، اين است كه پيامبر صلّى اللَّه عليه وآله ، بر على حرام كرد كه دختر او و دختر ابوجهل را با هم به همسرى بگيرد . زيرا پيامبر دليل آورد كه اين كار ، او را مىآزارد ، و آزار پيامبر به اتّفاق مسلمانان حرام است .
حديث خطبة علي بنت أبي جهل ( خواستگارى ساختگى ) ( فارسى ) — صفحة 111
مساهمون: السيد علي الحسيني الميلاني
ص١١١