زنان مؤمن قابل تصوّر نيست تا چه رسد به حضرت زهرا سلام اللَّه عليها كه طاهره و معصومه است .
نَوَوى علّت نخست را رد مىكند و مىگويد : قرار گرفتن پيامبر صلّى اللَّه عليه وآله بر فراز منبر و ستايش كردن از داماد ديگر - ابوالعاص بن ربيع - و سپس بيان اين عبارت كه : « مگر اينكه پسر ابوطالب بخواهد دخترم را طلاق بدهد . . . » ، با شفقت و دلسوزى آن حضرت ، نسبت به على و فاطمه منافات دارد .
به نظر مىرسد آنچه بيان كرديم ، همان توجيه اقوال ديگرى است كه در اين زمينه مطرح شده است .
ابن حجر در شرح صحيح بُخارى در توضيح سخن پيامبر صلّى اللَّه عليه وآله كه فرمود : « مگر اينكه على بن ابى طالب بخواهد دخترم را طلاق بدهد » مىنويسد :
اين سخن محمول بر اين است كه برخى از دشمنان على نزد پيامبر سخنچينى كرده باشند ، كه على در اين كار مصمم است ، و گرنه گمان نمىرود كه على پس از اينكه با پيامبر مشورت كرد و حضرتش او را منع كرد ، باز هم بر خواستگارى پافشارى كند .
از طرفى ، سياق كلام سويد بن غفله بيانگر اين است كه گفتگوى پيامبر صلّى اللَّه عليه وآله و على عليه السلام پيش از آگاهى فاطمه از آن ، واقع شده
حديث خطبة علي بنت أبي جهل ( خواستگارى ساختگى ) ( فارسى ) — صفحة 110
مساهمون: السيد علي الحسيني الميلاني
ص١١٠