اختلاف متنها :
1 - ق - هست گوش كن خ - هست و گوش كن در مصرع اول بيت نخست ، « سخنى هست گوش كن » بر « سخنى هست و گوش كن » ارجح است زيرا اينجا از موارديست كه « و » زايد است .
2 - ق - پ - گويند ، گفتمت خ - گويند و گفتمت در مصرع اول بيت 2 ، « گويند و گفتمت » بر « گويند گفتمت » برترى دارد زيرا درينجا « واو » لازم است . شاعر مىفرمايد : پيران از روى تجربه سخن مىگويند و منهم « كه جزو ايشان » هستم ترا گفتم : هان اى . .
يادآورى :
مصرع دوم بيت نخست در هر سه كتاب مورد مقابلهء ما بدين گونه است « چون ساغرت پر است بنوشان و نوش كن » هر چند اين ضبط عيبى ندارد و درست است ولى ضبط مشهورتر در اكثر چاپها و نسخهها كه به شيوهء سخن حافظ نزديكتر است چنين است « تا ساغرت پر است بنوشان و نوش كن » ازينرو ما نيز بجاى « چون » در متن خود « تا » را قرار داديم . كه جنبهء استمرار به كار مورد نظر شاعر مىدهد .