اختلاف متنها :
1 - ق - خ - در نيكنامى پ - بر نيكنامى در مصرع دوم بيت نخست « در نيكنامى » با « بر نيكنامى » تفاوتى ندارد .
2 - ق - خ - روز خود پ - روز را در مصرع اول بيت دوم « روز خود » از « روز را » از نظر آهنگ شعر بهتر است . درينجا تكرار « خود » لطفى دارد .
4 - ق - خ - خوشخرامى پ - نيكنامى در مصرع دوم بيت چهارم خوشخرامى در « ق - خ » بر « نيكنامى » ارجح است زيرا قطع نظر از تناسب « خوشخرام » در مصرع دوم با « سرو سهى » در مصرع اول ، تكرار قافيه خوشايند نيست .
6 - خ - ق - كان آرام - دانم نبخشد - نقش خيالى پ - آن آرام - هرگز نبخشد - نقش وصالى در مصرع اول بيت ششم « كان آرام - دانم نبخشد » در « خ و ق » بر ضبط « پ » ارجح است اما « نقش وصالى » در نسخه « پ » بر « نقش خيالى » در « ق - خ » ترجيح دارد و جوابگوى عبارت « كام دل » در مصرع اولست .
7 - خ - ق - از وى غايبم پ - از خود غايبم در مصرع اول بيت هفتم ضبط « از وى غايبم » بر « از خود غايبم » مزيت دارد زيرا اولا « وى » و « مى » با هم در قافيه بودن موجب خوش آهنگى بيت است . ثانيا مقصود شاعر از « تايب بودن از مى » به علت « غايب بودن از وى مىباشد » جز اينكه « در مجلس روحانيان گهگاه جامى مىزند . »