اختلاف متنها :
2 - ق - پ - غرض اين است و گر نه خ - همه آن است و گر نى در مصرع 2 از بيت دوم « همه آنست » بر « غرض اين است » ارجح است زيرا تكرار « غرض » در اينجا لطفى ندارد و ضبط « و گر نه » بر « و گر نى » از نظر فصاحت برتر است . « همه آن » و « اين همه » در مصرع دوم تقابل لفظى را نشان مىدهد و يك صنعت ادبى است .
3 - ق - خ - اى سرو روان پ - آن سرو روان در مصرع دوم بيت سوم « اى سرو روان » بر « آن سرو روان » ترجيح دارد زيرا واژهء « آن » معلوم نمىدارد كه مقصود كدام سرو روان مىباشد و حال آنكه واژهء « اى » اشاره به مخاطب معلوم در نظر شاعر است . كه همان معشوق مىباشد .
4 - ق - پ - آيد بكنار سعى و عمل خ - افتد به كنار - سعى عمل پ - آيد به كنار - سعى عمل در بيت چهارم « آيد به كنار » متداولتر و شيواتر از « افتد به كنار » مىباشد . و همچنين « سعى و عمل » مصطلحتر از « سعى عمل » است .
7 - ق - خ - كه ره صومعه پ - كز در صومعه در مصرع دوم بيت هفتم « كز در صومعه » بر « كه ره صومعه » مرجّح است زيرا ابتدا و انتهاى مسافت را بهتر مشخص مىكند و واژهء « در » با « دير » مناسب لفظى دارد .