خود بكلّى دور ماندهام تا اندازهء كه مقدور ايشان است چه از كتابخانهء جامع خودشان و چه از دوستان و آشنايان ديگر خود فراهم سازند ، آقاى دكتر غنى نيز با كمال لطف و مهربانى و مسارعت در اعمال خير كه از خصايص ايشان است جميع مستدعيات اينجانب را به فوريّت پذيرفته و وعده دادند كه در راه پيشرفت عمل و تسهيل وسائل كار از بذل هيچگونه مساعدتى در حقّ اينجانب دريغ ننمايند ، .
پس از اطمينان خاطر ازين باب فورى شروع به كار كردم و بطبق همان نظريّهء خود كه در فوق اشاره بدان شد مصمّم شدم كه تا آنجا كه در طهران دسترسى بنسخ قديمى ديوان خواجه ميسّر است چند نسخهء كه فوقالعاده قديمى و حتّىالمقدور از همهء نسخ ديگر نزديكتر بعصر خواجه باشند ( چون نسخهء معاصر با خود خواجه را چنان كه سابقا نيز اشاره بدان شد مدّتها بود كه از يافتن آن مأيوس بودم ) بدست آورم و سپس منحصرا از روى همانها به تهيّهء متن كامل مصحّحى از ديوان خواجه بپردازم و هرچه خارج ازين نسخ باشد از اشعار الحاقى خواه غزليّات الحاقى و خواه ابيات الحاقى هر غزلى همه را بكلّى كالعدم انگاشته بههيچوجه آنها را داخل ديوان
ديوان حافظ ( انتشارات زوار ) ( فارسى ) — صفحة 98
مساهمون: شمس الدين حافظ
ص٩٨