آنكه رخسار ترا رنگ گل و نسرين داد
/ 76
آن كيست كز روى كرم با ما وفادارى كند
/ 129
آن يار كز و خانهء ما جاى پرى بود
/ 146
ابر آذارى برآمد باد نوروزى وزيد
/ 162
از ديده خون دل همه بر روى ما رود
/ 149
از سر كوى تو هر كو به ملالت برود
/ 150
اگر آن طاير قدسى ز درم بازآيد
/ 159
اگر به بادهء مشكين دلم كشد شايد
/ 155
اگر روم ز پيش فتنها برانگيزد
/ 106
اگر نه باده غم دل زياد ما ببرد
/ 88
اى پستهء تو خنده زده بر حديث قند
/ 122
به آب روشن مى عارفى طهارت كرد
/ 90
بتى دارم كه گرد گل ز سنبل سيابان دارد
/ 81
بحسن و خلق و وفا كس بيار ما نرسد
/ 106
بخت از دهان دوست نشانم نمىدهد
/ 155
بر سر آنم كه گر ز دست برآيد
/ 157
به سرّ جام جم آنگه نظر توانى كرد
/ 97
بعد ازين دست من و دامن آن سرو بلند
/ 123
به كوى ميكده يا رب سحر چه مشغله بود
/ 146
بلبلى خون دلى خورد و گلى حاصل كرد
/ 91
بنفشه دوش به گل گفت و خوش نشانى داد
/ 77
بود آيا كه در ميكدهها بگشايند
/ 137
بوى خوش تو هركه ز باد صبا شنيد
/ 164
بيا كه ترك فلك خوان روزه غارت كرد
/ 89
بيا كه رايت منصور پادشاه رسيد
/ 163
پيرانهسرم عشق جوانى به سر افتاد
/ 75
پيش ازينت بيش ازين انديشهء عشّاق بود
/ 140
تا ز ميخانه و مى نام و نشان خواهد بود
/ 139