ترسم كه اشك در غم ما پرده در شود
/ 153
تنت به ناز طبيبان نيازمند مباد
/ 72
جان بىجمال جانان ميل جهان ندارد
/ 86
جمالت آفتاب هر نظر باد
/ 71
جهان بر ابروى عيد از هلال وسمه كشيد
/ 160
چو آفتاب مى از مشرق پياله برآيد
/ 158
چو باد عزم سر كوى يار خواهم كرد
/ 92
چو دست بر سر زلفش زنم بتاب رود
/ 150
چه مستيست ندانم كه رو به ما آورد
/ 98
حسب حالى ننوشتى و شد ايّامى چند
/ 123
حسن تو هميشه در فزون باد
/ 73
خستگان را چو طلب باشد و قوّت نبود
/ 141
خسروا گوى فلك در خم چوگان تو باد
/ 74
خوشا دلى كه مدام از پى نظر نرود
/ 151
خوش آمد گل و زان خوشتر نباشد
/ 110
خوشست خلوت اگر يار يار من باشد
/ 109
دانى كه چنگ و عود چه تقرير مىكنند
/ 135
در ازل پرتو حسنت ز تجلّى دم زد
/ 103
در ازل هر كو بفيض دولت ارزانى بود
/ 148
درخت دوستى بنشان كه كام دل ببار آرد
/ 78
در نظربازى ما بىخبران حيرانند
/ 130
در نمازم خم ابروى تو با ياد آمد
/ 117
دست از طلب ندارم تا كام من برآيد
/ 157
دست در حلقهء آن زلف دو تا نتوان كرد
/ 92
دلا بسوز كه سوز تو كارها بكند
/ 126
دل از من برد و روى از من نهان كرد
/ 93
دلبر برفت و دلشدگان را خبر نكرد
/ 94
دل ما بدور رويت ز چمن فراغ دارد
/ 79