مراجع در طهران بر اينجانب معلوم نشد يكى از فضلاى اهالى بوسنه ( از ولايات عثمانى قديم و يوگواسلاوى حاليّه ) بوده و در ادبيّات فارسى و عربى يدى طولى داشته و در اواخر عمر بجاى ابراهيم پاشا كه بعدها به رتبهء صدارت عظمى ارتقا جست به سمت معلّم پيشخدمتهاى دربار سلاطين عثمانى منصوب شد ، و شرح مذكور را بر حافظ بتصريح خود او در آخر آن شرح ( جلد 3 از طبع بولاق ص 464 ) در سنهء هزار و سه هجرى باتمام رسانيده است چنان كه گويد :
شد مكه شرحنه دل بولدى فرصت * غجايدى صورا ريسك سال هجرت
و به علاوهء شرح ديوان حافظ سودى تأليفات نفيس ديگرى نيز تبركى از خود به يادگار گذارده ، از جمله شرح كافيه ابن حاجب ، شرح شافيهء همو ، شرح مثنوى ، شرح گلستان ، و شرح بوستان سعدى ، اين دو شرح اخير را حاجى خليفه در كشف الظّنون گويد بهترين شروح دو كتاب مزبور مىباشد ، وفات سودى را حاجى خليفه در حدود سنهء هزار نگاشته ولى از تاريخ اتمام شرح سودى بر حافظ كه بتصريح خود او چنان كه در فوق مذكور شد در سنهء هزار و سه