بنحو ذيل مسطور است ( و همينطور هم عينا چاپ شده در چاپ آقاى خلخالى ) :
من حاصل عمر خود كار ندارم جز غم * در عشق تو من يار ندارم جز غم
يك همدم همراز ندارم نفسى * يك مونس و مساز ندارم جز غم
و در اين رباعى به همين نحو كه مرقوم است چنان كه ملاحظه مىشود دو غلط بسيار فاحش واضح موجود است : يكى آنكه كلمهء « عمر » در مصراع اوّل بكلّى زيادى و وزن شعر با آن بكلّى خراب و فاسد است ، دوّم آنكه « دمساز » را در مصراع اخير كه با زاء معجمه است قافيه بسته است با « كار » و « يار » در دو مصراع اوّل كه هر دو با راء مهملهاند ! و صواب در اين رباعى آن نحو است كه در ص 382 از چاپ حاضر مرقوم است رجوع بدانجا شود ،
و از ملاحظهء اين چند فقره اغلاط فاحشهء اصل نسخهء خطّى خ كه چنان كه گفتيم آنها را فقط محض نمونه ذكر كردهايم و الّا مجموع آنها بسى بيش از اينهاست واضح مىشود كه اين نسخه را با وجود اينكه يكى از بهترين نسخ موجودهء ديوان حافظ است معذلك نمىتوان آن را به تنهائى اساس هيچ طبع مصحّح متقنى