حافظ ق غ : بىزلف سركشش سر سودائى از ملال .
: من چون بنفشه بر سر زانو نهاده سر . . . هزار بار ، خاقانى . - ( مصراع دوم بيت نخست يك قطعه : « . . . نهادم سر ، ازين حسرت ، بنفشهوار ، بر زانو » :
از ديوان ابن يمين - به اهتمام باستانى راد - از انتشارات سنائى - 1344 - ص 505 ) .
حافظ قزوينى : « گفتى كه حافظا دلِ سرگشتهات كجاست - در حلقههاى آن خم گيسو نهادهايم » ، و ليكن ما مقطع را از ديوان حافظ نسخهء 805 هجرى نقل كرديم ؛ به اين دلايل ( 1 ) ديوان مربوط به زمان حافظ است . ( 2 ) اين بيت پربارتر مىباشد . ( 3 ) « كوش » با « هوش » قافيه است و شنيدنش خوش آهنگ است . ( 4 ) « گيسو » و « سلسله » از نظر علم بديع ، صنعت مراعات النظير را دارد . ( ح ) .
ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — صفحة 942
مساهمون: شمس الدين حافظ
ص٩٤٢