تهيه و تنظيم جناب « حسين شاه زيدى » - شمارهء 394 - سال سى و ششم - 13 خرداد ماه 1366 خورشيدى ) * دو آينه : دو آينه « دو شيشهء عينك نيست . ساده آن است كه با توجه به تعبيرات خود خداوندگار غزل ، آن را توصيف و تشبيه شاعرانهئى بدانيم از : « دو چشم شاعر » .
مىدانيم كه در ديوان خواجه كلمهء « آينه » هم به معنى متداول آن به كار رفته و هم به صورت تعبيرات و تشبيهات شعرى ، از آن جمله تشبيه ماه و خورشيد به دو آينه و : - دل پاك و جام مى . . .
حافظ در چندين مورد « ديده و چشم » را به « آينه » تشبيه كرده است :
جلوهگاه رخ او ديدهء من تنها نيست - ماه و خورشيد هم اين آينهء گردانند
( يعنى دو آينهء ماه و خورشيد ) به قرينهء ديدگان من .
دل سراپردهء محبت اوست / ديده آيينهدار طلعت اوست .
چشم آلودهنظر ، از رخ جانان دورست * بر رخ او نظر از آينهء پاك انداز
چشمم از آينهداران خط و خالش گشت * لبم از بوسهربايان برو دوشش باد
( حافظ ) ابراهيم قيصرى ( اهواز ) - نقل از : « آينده » - مجله ( چاپ تهران ) سال سيزدهم ، شمارهء 1 - 3 ( فروردين - خرداد 1366 - صفحهء 206 ) * ( دو آينه ) استاد حسينعلى هروى در كتاب مقالات حافظ - از ص 541 تا 555 يعنى در پانزده صفحهء وزيرى ، تحت عنوان : دو آينه مقالهاى كممانند ( در اين مورد بخصوص ) مرقوم داشته و اين جمله از آن