را كه براى او سروده به قصد و به عمد در آنها از اصطلاحهاى نجومى استفاده مىكرده و مطالب خود را با در استخدام گرفتن اين اصطلاحها بيان مىكرده است ) .
ارتفاع گرفتن و طالع و وقت ديدن
در همين غزل نشان گويائى است بر اينكه غزل را به ياد و براى شاه شيخ ابو اسحاق سروده است ، به او مىگويد : « تو كه اينهمه علاقه به شرب شراب دارى و حتى در جنگ شيراز هم هنگامى كه امير مبارز الدين وارد شهر شيراز شد ، در عشرت شراب نشسته بودى ! ، بدان و آگاه باش ، حال كه در اصفهانى « 2 » و قصد دارى براى بازگشت به شيراز تلاش كنى ، اوضاع و احوال ، مساعد عيش و عشرت كردن و شراب نوشيدن نيست ، بايد در تدارك رزم باشى ، نه بساط بزم ، و گرنه ، اوضاع نامساعد و ناگوار برايت در پيش خواهد بود « 3 » چون زمان و اختران حكايت از نحوست مىكند ، نه سعادت » .
با توجه به مقصود و منظور حافظ درمىيابيم كه ثبت نسخهء قزوينى ، نقض غرض است و « بگير » « 4 » اشتباه ، و « مگير » صحيح است . » .
نقل از : « حافظ خراباتى » - صفحات 659 و 660 و 661 پژوهنده : ركنالدين همايونفرخ - ( مجلد اول ، بخش دوم ) تهران 1351 ه . ش . چاپخانهء افق .
( 1 ) -
ز آفتاب قدح ، ارتفاع عيش مگير : چرا كه طالع وقت ، آنچنان نمىبينم
« حافظ » .
( 2 ) - به وقايع تاريخى اشاره شده است ( ح ) .
( 3 ) - كه متأسفانه پيش آمد و بقتل شاه ابو اسحاق انجاميد . ( ح ) .
( 4 ) - در حافظ ق غ : « بگير » آوردهاند . ( ح ) .