تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — صفحة 1453

مساهمون:

ص١٤٥٣
گويند ، و اين صفت ، مشخص آنان نيست . « 13 » . . . « چنان كه در غزل ما قبل آن هم فرموده است : اگر آن « ترك شيرازى » بدست آرد دل ما را » . « 14 » ( 1 ) - آن مرحوم - محمد قزوينى . ( 2 ) - كتاب لسان الغيب « حافظ شيرازى » ، چاپ پنجم ، سال 1345 [ ه‍ . ش . ] ، از صفحه هجدهم تا بيستم مقدمه بقلم پژمان بختيارى ، ( تهران از انتشارات كتابفروشى ابن سينا ) . ( 3 ) - ( الف ) : همان كتاب ( - لسان الغيب ، چاپ پنجم ، 1345 ، ) ص 500 ( ب ) : « . . . حافظان قرآن گزيرى نداشته‌اند كه مقامهاى حجاز ، عراق ، حسينى ، اصفهان و مانند اينها را به خوبى بشناسند . . . « حافظ » بازهم به اعتبار سخنان خودش با اكثر اين مقامها . . . آشنائى داشته . . .
« اين مطرب از كجاست كه ساز « عراق » ساخت * و آهنگ « بازگشت » به راه « حجاز » كرد »
*
« فكند زمزمهء عشق در « حجاز » و « عراق » * نواى بانگ غزلهاى حافظ شيراز »
*
« نواى مجلس ما را چو بركشد مطرب : * گهى « عراق » زند ، گاهى « اصفهان » گيرد »
: حسينعلى ملاح ، حافظ و موسيقى ( از انتشارات وزارت فرهنگ و هنر اداره كل نگارش ) 1351 ه‍ . ش . « ص 10 » . - [ ح ] . ( 4 ) - اين غزل 9 بيتى بىارزش را علامه قزوينى در ص 68 و 69 ديوان خواجه درج كرده است . ( ح ) . ( 5 ) - لسان‌الغيب [ حافظ پژمان ] چاپ پنجم - 1345 ه . ش - ( ص 542 ) .