تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — صفحة 1424

مساهمون:

ص١٤٢٤

از نوشته‌هاى استاد محمود هومن دربارهء بعض اشتباهات در حافظ قزوينى

« سواد لوح بينش را عزيز از بهر آن دارم * كه جان را نسخه‌اى باشد ز نقش خال هندويت »
در نسخهء قزوينى به جاى « نقش خال » ، « لوح خال » آمده است . ولى چون او يك‌سو ، « سواد لوح‌بينش » يعنى سياه چشم ، با نقش خال متناسب است . و « لوح خال » كه جز سفيدى چهره نيست ، با سياهى چشم شباهت و تناسبى ندارد ، و از سوى ديگر در بيشتر از يك نسخهء كهنه نيز « نقش » آمده و . . . اصطلاح « نقش خال » در جائى ديگر از ديوان حافظ به كار رفته است : [ چو لاله در قدحم ريز ساقيا مى و مشك : كه « نقش خال » نگارم نمىرود ز ضمير ] پس . . . دُرستى « نقش [ نسبت به « لوح » ] به دليل تناسب با سبك شعر حافظ ، بيشترست . * * *
« روزه هرچند كه مهمان عزيزست اى دل * رفتنش موهبتى دان و ، شدن انعامى »
در نسخهء قزوينى به جاى « رفتنش » ، « صحبتش » آمده است ؛ و در زير صفحه افزوده شده كه در برخى از نسخه‌ها « رفتنش » آمده است ؛ ولى