حافظ توصيف شدهاند و هيچيك از اين حالتها با احوال « زاهد » تناسبى ندارند - و زاهد ، نه « شاهد عهد شباب » دارد ، و نه « به پيرانهسر عاشق و ديوانه » مىشود ، و نه با « مغبچهء راهزن دين و دل » آشنائى دارد كه « در پى آن آشنا از همه بيگانه » شود - اين است كه احتمال درستى صورت [ حافظ خلوتنشين ] كه ما آوردهايم به دليل تناسب با شيوهء انديشيدن حافظ ، بيشترست . در مقدمهء « جامع ديوان حافظ » نيز [ همين ] آمده است . . . محمود هومن ، كتاب : « حافظ » از انتشارات كتابفروشى طهورى ، 1347 ، ص 420 » . [ ح ] .
( 17 ) - تاريخ عصر حافظ - ص لد .
( 18 ) - غزلهاى حافظ بتصحيح و مقابلهء پرويز ناتل خانلرى ، ص 24 چاپ سوم 1367 ه . ش . - تهران . ( ح )
( 19 ) - تاريخ عصر حافظ ، ص « لو » [ تأليف دكتر قاسم غنى ، چاپ تهران 1321 ه . ش . مجلد اول بحث در آثار و افكار و احوال حافظ ] .
( 20 ) - اين مصراع در اين ديوان ، در « زيرنويس » غزل « عيب رندان مكن اى زاهد پاكيزهسرشت » نقل گرديده است . ( ح )
( 21 ) - . . . « سى و شش سال پس از درگذشت حافظ » .
( 22 ) - حافظ قزوينى ، به سرمايهء كتابخانهء زوار ، تهران ، ص 56 - . حافظ قزوينى غنى - به اهتمام جربزهدار ، انتشارات اساطير ( تهران ) ص 136 - .
ديوان غزليات حافظ بكوشش دكتر خليل خطيب رهبر ( كه بر اساس حافظ قزوينى است ) ص 112 - . [ ح ] .
ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — صفحة 1423
مساهمون: شمس الدين حافظ
ص١٤٢٣