تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — صفحة 1257

مساهمون:

ص١٢٥٧
در كنج غم به سرزنش مىنشينى حال وقت آنست كه در سايهء دولت سلطان از خانه‌ات به درآئى . در ايام دولت پادشاه ، از غم و سرزنش خلاص يا بى » . صفحهء 2639 مجلد چهارم شرح سودى بر حافظ - 1347 ه‍ . ش . : - د - ( شرحى كامل‌تر ، از همين بيت چهارم ) : « . . . [ اين بيت را حافظ خطاب به خود مىگويد ] اى حافظ ! در سراى اندوه « بيت الحزن » و خانهء غم ، تا كى به سرزنش و نكوهش « ملامت » كردن خودت نشسته‌اى ؟ هنگام آن فرا رسيده كه به مناسبت ظفر و پيروزى « دولت » پادشاه « سلطان » از خانهء اندوه « بيت الحزن » بيرون آئى و به شادمانى پردازى [ مقصود اينست كه : به تو بشارت مىدهم هنگام پيروزى و موفقيت پادشاه فرا رسيده و تو ، به زودى از غم و اندوه نجات خواهى يافت . - اين غزل هنگامى سروده شده است كه از طرف مردم شيراز گروهى برگزيده براى ديدار شاه شجاع به كرمان رفتند و اميدوار بازگشتند . . . » ص 1522 بخش سوم كتاب « حافظ خراباتى » پژوهنده : ركن‌الدين همايون‌فرخ - چاپ 1351 ه‍ . ش . تهران . : - ه‍ - ( بيت ششم ) چندان چو صبا . . . قزوينى و پير حسين . - ( تا كى چو صبا . . . نسخهء 805 - و خانلرى ) . : - و - ( مصرع دوم بيت هفتم ) : « اميد كه همچون . . . » نسخهء خطى محدود به ساليان 900 تا 950 كه از حيث ميزان اصالت متن ، بسيار جالب است » . - ( . . . « وقت است كه همچون مه . . . » قزوينى ) - [ مصراع دوم بيت چهارم چنين شروع مىشود : « وقت است كه . . . » و همچنين مصراع دوم بيت هفتم هم : « وقت است كه . . . ! » بنابراين : « اميد كه . . . » - برابر ضبط نسخهء قديمى خطى - رجحان دارد ] ( ح ) . : - ز - ( مصرع دوم بيت هشتم ) باشد كه تو چون . . . « نسخهء خطى اهدائى خانلرى به فرزاد كه در موارد متعدد متن منحصر به فردى ضبط كرده . » . - ( تا بو كه تو چون سرو . . . حافظ قزوينى ) . : - ح - ( مقطع غزل ) : « حافظ مكن انديشه كه آن خسرو خوبان » نسخهء 805 هجرى .