الملك قد يباهى ( 5 ) من جدّه و جدّه * يا رب كه جاودان باد اين قدر و اين معالى
مسندفروز دولت ، كانِ شكوه و شوكت ، * برهان ملك و ملت ، بونصر بو المعالى . ( 6 )
. . . يعنى اى تبسمكنندهء بر حال پريشان و صورت پژمان من ، چه ( زيبا - و ) درخور ، و لايق افتاده است ( در اطراف - و ) گرد رخت ، خط هلالى . . . صفحه 324 شرح ديوان حافظ ( از : محمد صادق على لكهنوى - چاپ لكهنو - سال 1318 ه . ق . ) .
الف : حافظ قزوينى اين بيت را فاقد است .
ب : نسخهء خانلرى ( جان برون شد ) - شرح سودى بر حافظ ( جان زبون شد ) ، و بعض نسخ اين بيت را دارد .
ج : فى العشق معجبات يأتين بالتوالى ؛ يعنى :
« . . . در طريق عشق عجايب زياديست كه دنبال هم مىآيند ، مراد : در عالم عشق و محبت ، عاشق ، انواع بلايا و مصائب مىبيند . . .
شرح سودى بر حافظ ( ص 2472 جلد چهارم - 1347 خورشيدى تهران چاپخانهء ارژنگ - ) ترجمهء دكتر عصمت ستارزاده » .
قلاش ( به فتح و تشديد ) بىنام و ننگ « غياث اللغات » در مورد ترجمهء اين مصرع ، و مصرع بعد ، به اواخر ديوان در زير عنوان « معانى فارسى مصراعهاى عربى . . . - ى - » رجوع شود .
الف - : « الملك قد « يباهى » . . . به معناى « مباهات » و مفاخرت . . . » شرح سودى بر حافظ . - ( بعض نسخ : الملك قد « تباهى » : تفاخر ، فخر كردن ، سرفرازى كردن [ مباهات ] دكتر هروى ، شرح غزلهاى حافظ . ) الف - ( بيت چهارم : خوى تو . . . قزوينى اين بيت را ندارد ) در 805 و فرزاد آمده . - ( بيت هشتم ) : خلوتم برون كن . « حافظ دكتر جلالى و دكتر وصال » .
: - ب - ( دو بيت پنجم و ششم ) در قزوينى نيست . ( در نسخ خطى معتبر مسعود فرزاد ، ضبط است ) .
: - ج - ( ترجمهء فارسى مصرع دوم بيت ششم : اوذيت . . . ) : « اوذيت : اذيت شدم رزايا جمع رزيه : مصيبت . . . پس « مصائبى كه بر من رسيده سبب اذيتم شده است . » شرح سودى بر حافظ ، ص 2472 مجلد چهارم .