. . . با رخى از عرق گلاب زده .
( همانجا ) ، قمرى آملى .
. . . چنگ در دامن شراب زده . ( همان ) .
. . . آتش اندر دل خراب زده .
( همان ) .
. . . صبحدم با دو چشم خواب زده .
( همان ) .
: - الف - در ديوان شاعر ساحر ، ص 239 در زيرنويس همين غزل ، چنين اظهار نظر شده است : « لازم به يادآوريست كه در قرن هفتم و هشتم ، تكرار قافيه در غزل مجاز شمرده مىشده است و از اين روست كه در آثار خواجه حافظ تكرار قافيه بسيار ديده مىشود ؛ بدون توجه به حد نصاب غزل كه بايد از هفت بيت تجاوز كند [ و ، آنگاه قافيه را تكرار كنند ] .
دكتر ركنالدين همايونفرخ » .
: - ب - ( مصرع دوم بيت دوم ) : « ولى ز ترك كله گوشه بر سحاب زده « نسخهء 805 » . - ( . . . كله چتر بر سحاب . . . « قزوينى » . ) .
: - ج - « به نظر مىرسد كه متن [ - گوشه ] اصح است زيرا چنين معنى مىدهد كه : قسمتى از كلاهش « ترك » طعنه و تعريض « گوشه زدن » بر سايهگسترى ابر « سحاب » زده براى آنكه ( سايهء آن پير مغان ظل ظليل و ممدود سايبانى است كه جهان را در سايهء خود رحمت و مرحمت مىدهد ) اما اگر « كله چتر بر سحاب زده » باشد ؛ يعنى قسمتى از كلاهش برابر چتر افكنده است - و چون چتر هم سايبان است ، و ابر هم سايهگستر اين ، هيچ مزيّتى نيست . » دكتر همايونفرخ ، ديوان شاعر ساحر ، ص 239 [ زيرنويس ] .
: - د - ( بيت سوم ) « فروغ جام و قدح . . . » نسخهء 805 - . ( متن ، بهتر است ، چون « فروغ » و « مغ » [ در مصرع دوم ] هم آوايى دارد ) ص 239 شاعر ساحر همايونفرخ . - [ شعاع جام و . . . قزوينى ] .
: - ه - ( مصراع دوم بيت چهارم نسخهء 805 : « شكر شكسته و گل ريخته گلاب زده » )