ايذج - ايذه كه تا چند سال قبل يكى از شهرهاى تابع خوزستان بود ، حال نمىدانم تابع كدام استان است .
الف - اين غزل در « ديوان حافظ نسخهء 805 هجرى » ضبط نشده و طبعا در « ديوان شاعر ساحر » هم نيامده است .
: - ب - ( مصرع دوم بيت چهارم ) هر نفس با بوى رحمن ! . . . « قزوينى » .
( خانلرى ، اديب برومند ، و چند نسخهء معتبر : « هر نفس با بوى رحمت . . . » .
: - ج - ( مصراع دوم بيت ششم ) شهسوار چون به ميدان . . . :
« قزوينى » . ( پير حسين كاتب ، خانلرى ، اديب برومند ، و . . . « شهسوارا خوش به . . . ) .
: - د - ( بيت هفتم ) جويبار ملك را آبروان شمشير تست « حافظ قزوينى » . ( پير حسين ، - نسخهء خطى تاريخ 893 ، - نسخهء خطى 813 قمرى ، - نسخهء خطى 849 - و . . . « جويبار ملك را آب از سر شمشير تست ، » . ) .
: - ه - ( مصرع دوم بيت نهم ) . . . برقع . . . ( به ضم اول و سوم - يا :
به فتح سوم ) روبند ، نقاب .
: - و - ( مطلع غزل ) « رايت سلطان گل . . . » خانلرى .
: - ز - ( بيت ششم ) « خنگ . . . » [ به كسر اول ] اسب سفيد [ هر چيز سفيد ] .
: - ح - ( بيت هشتم ) نشگفت : جاى شگفتى ( - تعجب ) نيست .
: - ط - غزل افسر سلطان گل ( يا : رايت سلطان گل ] در نسخهء سال 805 به كتابت درنيامده ! و در نتيجه اين غزل نيز در ديوان شاعر ساحر به چاپ نرسيده است .
: - ى - ( بيت نهم ) . . . انتظار جلوهء خوش مىكنند . « قزوينى » . خطى . . . كه تاريخ متن . . . محدود به ( 950 تا 1000 ه . ق ) . . . از حيث ميزان اصالت متن ، بسيار جالب است ( ص 28 مقدمه و ص 461 جامع نسخ
ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — صفحة 999
مساهمون: شمس الدين حافظ
ص٩٩٩