. . . « دربارهء شعر حافظ : شراب ارغوانى را گلاب . . . در مسمط خزانيهء منوچهرى به بيتى برخوردم كه حاكى از آميختن شراب و گلاب است . . . دهقان خطاب به شرابى كه در خم به عمل آمده بود مىگويد :
. . . بر فرق شما ، آب گل سورى ، بارم * با جام جوانى بهم اندر بگسارم . . .
« گل سورى » همان گل سرخ يا گل آتشى است كه . . . به « ورد احمر » نيز تعبير شده است . بيت منوچهرى حكايت از آن دارد كه گلاب را با شراب مىآميخته يا لااقل به روى جام شراب ، مىباراندهاند ( مىپاشيدهاند ) . . . جعفر شعار راهنماى كتاب ( مجله ) - مهر - آذر 1352 ، شمارههاى 7 و 8 و 9 سال شانزدهم - چاپ تهران - ص 533 و 534 . « . . . در كتاب آقاى عطا كريم برق [ جستجو در احوال و آثار صفىعلى شاه - تهران ، ابن سينا ، 1352 شمسى ] . . . به بيتى [ از صفى على شاه ] برخوردم كه مؤيد شواهد ارائهشده توسط آقايان تقى بينش و دكتر جعفر شعار و دكتر سيد ضياءالدين سجادى است . . . بايد ديد كه استعمال شراب و گلاب در بيت صفىعلى شاه ، آيا دال بر اين است كه در دورهء قاجارى هم اين نوع شرابخوارى مرسوم بوده است ؟ و يا صفىعلى شاه ، با تأثر از شعر قدما ، موجب تجديد حيات سنت در خلط شراب و گلاب شده است .
اينك دو سه بيتى از آن قصيده را نقل مىكنم :
. . . .
در قدح مشك و مى بهم آميخت * « باده » را با « گلاب » معجون كرد . »
. استاد ايرج افشار راهنماى كتاب ( مجله ) دى ، اسفند 1352 ، شمارههاى 10 و 11 و 12 سال شانزدهم - ص 781 .