كس نداند گفت ، شعرى زين نمط * كس نيارد سفت دُرّى زين قبيل ( 8 )
يا مكش بر چهره نيل عاشقى * يا فروبر جامهء تقوى به نيل ( 9 )
حافظ از سر پنجهء عشق نگار * همچو مور افتاده زير پاى پيل ( 10 )
اى روى تو چو خلد و لب تو چو سلسبيل * بر خلد و سلسبيل تو ، جان و دلم سبيل
( اديب صابر ) حافظ ق غ : همچو مورانند گرد سلسبيل . ( تحريف و تصحيف كه غالبا از غلط خواندن كلمهاى يا از نقص خط و كتابت ناشى مىشود خود يكى از علتهاى تغيير و تبديل كلمات و عبارات است كه گاهى شعر را بىمعنى و گاهى مضحك مىسازد و مثال آن ، اين بيت است :
سبزپوشان خطت بر گرد لب * همچو حورانند گرد سلسبيل
كه كاتبى كلمهء « حوران » را « موران » خوانده و در نسخهء قديم و معتبر خلخالى ( مورخ 827 ) چنين آمده و مرحوم قزوينى هم ، چنان كه شيوهء او بوده و بدان تصريح كرده ، عينا صورت نسخهء خلخالى را پذيرفته است ، بىآنكه يكى از اين دو بزرگوار توجه كنند كه مورچه ، سبز نيست . و گرد سلسبيل هم از وجود مورچه خبرى ندادهاند . « دكتر پرويز نائل خانلرى » نقل از - ديوان حافظ » ملحقات غزليات ( مجلد دوم ) چاپ تهران 1362 ه . ش . - ص 1122 ) .
« . . . همىبينم كه خرما بر نخيل است .
غزلهاى سعدى ، [ كتابفروشى ] دانش ، نور الله ايزدپرست ، ( تهران ) چاپ دوم 1362 مجلد اول ، ص 93 » .