حافظ ق غ :
. . . كه دارد كار و بارى خوش .
( . . . كه دارى . . . صحيح مىباشد و مطابق است با ديوان حافظ يغما و قاآنى ، و نسخى ديگر ، و از آن جمله نسخهء 805 هجرى ) - ح .
حافظ ق غ :
« بود كز دست ايامم بدست افتد . . . »
( دو « دست » در يك مصراع ! ! آن هم به علت شتاب و اشتباه كاتب . ) - ح .
نسخهء خطى 805 ه . ق و نسخى ديگر :
« بود كز نقش ايامم » .
( بيت ششم : مىاى در كاسهء . . . ) بناميزد - بنام ايزد ( در مورد تعجب و دفع چشم زخم : بناميزد - به نام خدا ) دكتر حسينعلى هروى .
« بناميزد ، يك كلمهء تحسين است . . . در مقام دعا . . . چشم بد مرساد ؛ چشم زخم نخورد . . . » شرح سودى بر حافظ .
در « ديوان حافظ » به تصحيح مسعود فرزاد ، به كوشش على حصورى ، انتشارات همگام [ 1362 ه . ش . ] بجاى بيت چهارم : « عروس طبع » و بيت ششم در ديوان ما : « مىاى در كاسهء . . . » ؛ تنها اين يك بيت :
« عروس طبع را ، زيور ز فكر بكر مىبندم / * كه مستى مىكند با عقل و مىبخشد خمارى خوش »
چاپ شده ! - كه اشتباه است . - در صورتى كه استاد مسعود فرزاد در كتاب « اصالت و توالى ابيات » در غزلهاى حافظ « رتام » كه در زمان حياتش و در زير نظر او بطبع رسيده اين دو بيت [ عروس طبع و ، مىاى در كاسه ] را به همين ترتيب و بدون فاصله در صفحهء 1229 كتابى كه به آن اشاره كرديم به چاپ رسانده است - احتمال دارد هنگام حروف چيدن در مطبعه ، بر اثر شتاب در كار و به طور ناآگاه مصرع نخست بيت اول ، با مصرع دوم بيت بعد ، مورد استفاده قرار گرفته است ، ( ح ) .