( 1 : و : 2 ) - . . . « الزمر - 39 / 54
قُلْ يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ
. . . صفحهء ( 54 ) حافظ و قرآن - چاپ تهران 1345 ه . ش - به اهتمام دكتر مرتضى ضرغامفر . ( . . . « ترجمه » . . . نوميد مشويد از « رحمت » خدا ( مژدهء « رحمت » برساند سروش ) . . . همانا خدا مىآمرزد گناهان را ( لطف خدا بيشتر از جرم ماست - حافظ ) دار گوش - محافظت كن . ( گوش داشتن - حمايت كردن ) .
: - الف - ( بيت دوم ) : عفو الهى . . . « نسخهء 805 » و « نسخهء پير حسين كاتب » .
: - ( لطف الهى . . . « حافظ ق . غ » . ) - : - « عفو الهى » از « لطف الهى » بهترست زيرا با « مژدهء رحمت » - در مصرع دوم - هماهنگى دارد . حافظ استاد اديب برومند ص 593 : - « عفو ، با : رحمت ، مناسبترست ، خاصه اينكه سخن از بخشيدن گناه در ميان است . . . « شاعر ساحر دكتر همايونفرخ ، ص 167 : - « لطف » در اول بيت پنجم آمده است :
لطف خدا . . . [ ح ]
. : - ب - ( قافيهء بيت مقطع غزل ) دار گوش ، يعنى محفوظ دارش ، حمايتش كن . ( . . . اى خداوند . . . خواستهء وى را برآور و از چشم زخم « بدان » و « حاسدان » او را نگه دار . « حافظ دكتر خليل خطيب رهبر » ) .