الف - در : نسخهء خطى مورخ 1304 قمرى - حافظ سيد ابو القاسم انجوى شيرازى . - اديب برومند . - سفينهء حافظ مسعود جنتى عطائى . - نسخهء يغما و قاآنى . - حافظ با يادداشتهاى غنى ( كتابخانه معرفت مطبعهء سعادت شيراز ) . - و حتما هم چند نسخهء ديگر ( كه مراجعه به آنها نشد ) :
« با چنين زلف و رخى ، بادش نظربازى حرام » .
: - ب - « . . . در يك نسخه به خط شكستهء زيبا و مورخ 1304 متعلق به آقاى باقر ترقى :
« با چنين زلف و رخى بادش . . . »
كه چون فصيحتر به نظر رسيد براى متن برگزيده شد . » ص 577 حافظ اديب برومند .
الف - قافيهء بيت مقطع غزل ، در چندين نسخه « تجمل » درج شده ؛ و در چندين نسخه نيز « تحمل » . . . ليك بايد توجه داشت كه قافيهء بيت دوم اين غزل هم : « تحمل » مىباشد .
: - ب - « حافظ چهكاره است كه بدون آواز رود ، شراب نخورد ! عاشق بينوا چرا بايد اين اندازه مقيّد به « تجمل » باشد ؟ ! .
رود : نوعى ساز زهى كه به آن عود يا بربط هم گويند . - يعنى عارف عاشق بايد ترك « تجملات مادى » كند امّا ميل به لذتجوئى نمىگذارد حافظ از « تجملات زندگى » چشم بپوشيد .
اين جهاد با نفس در سراسر غزلها ، جاى خودنمائى مىكند . » دكتر حسينعلى هروى ( شرح غزلهاى حافظ - ص 1158 ) نشر نو ، تهران 1367 مجلّد دوم .
: - ج - ( بيت پنجم )
با چنين زلف و رخش بادا نظربازى حرام . . .
« نسخهء 805 خطى » ، « نسخهء خطى 813 و 814 : جزء مجموعهء مفصّل در موزهء بريتانيائى لندن » ، « نسخهء خطى مورخ 827 متعلق به خلخالى » ، « مجموعهء خطى سنهء 862 متعلق به دكتر يحيى قريب » ، « ديوان كهنهء حافظ متعلق به استاد ايرج افشار » و . . . .