يكى دو سطر ] . . . اگر خود را به ديوانگى بزنى بهترست [ ! ! ] . . . تا توى قبر هم تعقيبت مىكنند [ ! ] . . . پس قبل از الصاق اين برچسب ! . . . لا ادرى ( نمىدانم ) را درشت روى كاغذى نوشته و هميشه در جيب [ ! ] داشته باش ، چون تو را بىسواد بدانند ، بهترست از اينكه ديوانه بخوانند [ ! ] و « برچسب » [ ! ! ] زنند . » [ اين هم تفسير بيتى از حافظ ! ! ! ] :
( تفسير غزليات حافظ - شاعرى كه بايد از نو شناخت - تأليف : م ، مستشارى ، جلد سوم ، مشهد ، چاپ اول - 1371 [ ه . ش ] صفحات 161 و 162 ) . . . [ بيچاره حافظ ] : - ج - ( بيت چهارم ) : « . . . ضبط هر سه نسخهء ما [ - پير حسين كاتب .
خانلرى . قزوينى . ] و بسيارى از چاپها چنين است :
« زبور عشقنوازى نه كار هر مرغى است »
ولى ضبط نسخهها و چاپهاى فراوانى هم « رموز عشقنوازى » بجاى « زبور عشقنوازى » مىباشد ؛ چون با دقت و توجه در اين بيت « رموز عشقنوازى » متناسبتر با فحواى شعر و آشناتر به ذهن و دور از غرابت معناست . ازاينرو ، ما « رموز عشقنوازى » را كه به معنى شيوههاى عزيز داشتن عشق است شيواتر و صحيحتر مىدانيم و قرينهء صحت اين ضبط آنست كه واژهء « رموز » در ذهن حافظ حضور داشته و در چندين مورد ديگر به كار برده است از آن جمله
« رموز سرِّ انا الحق چه داند آن غافل »
( در قصيده ) و : رموز عشق و سرمستى ز من بشنو نه از واعظ ، « رموز مصلحت ملك ، خسروان دانند . » - با اين وصف ، صرفا به پيروى از اغلب نسخههاى قديم [ نيز : نسخهء 805 ] ما ، در متن خود « زبور عشقنوازى » را برگزيديم ، در حالى كه « رموز عشقنوازى » را فصيحتر مىدانيم . » : استاد اديب برومند ، غزليات حافظ ، ص 571 : د - [ ايضا بيت چهارم : زبور . ] . . . « زبور ، يا « مزامير » كتابيست آسمانى كه به داود پيامبر نازل شده بوده است ، مىنويسند كه : « حضرت داود آيات اين كتاب را به صدائى خوش همراه با سازهاى بربط و ناى و